حق اشتباه...

شعله ی اشتیاق درون را گداخت 

و فریاد در لبها ی خاموش آرام گرفت

آتشی که در جان اوفتاد نقش مهربانی را تا اعماقِ دل کشید

حقِ اشتباه ، بخش کوچکی  از یک جمله !

چه کسی این حق را به تو  خوهد داد جز خودت؟

اندیشه ای که  دور از ذهن نیست...

حقیقتی انکار ناپذیر

سرزنش مدامِ  عقل  و هراسِ دل ...

آن هنگام بود که

کشتمش!!!

با تمام دوست داشتنهایم

در تاوانی سنگین درتاریکی  دیاری رفته بر باد

عشق بازی را می گویم

گذرِ روزهایی بی مهر وشبهایی تار

سراسر دلواپسی و یاس

شبانه روزیِ تکرارِ مرگ

 

 آنگاه که در هنگام امیدِ اجابت 

دستهایی در مسیر انتظار

 پیش رفت

 و شکسته از دعا بازگشت

 

با ارادت زهرا پویامنش

 

23آذر 91

 

/ 1 نظر / 20 بازدید
mohammad

دیـشـبــــــــــــ بــه ســیـگــــــــار گفتم: خــــــــوش بـحــالـتـــــــــ تو از من خوش بخت تری . گفت: چـــــــــــرا ؟! گفتم: تـــــــو آتش بر سر داری و مــن بــر دل تو باهر پـــــــکــی که بهت میزنند . . . خـــــــــاکــسـتـــر میشی و من با هر خــــــــــــاطـره ای که یـــــاد میارم آتــــیـش میگیرم . . . تو دود میشی و یه بویی ازت تو هــوا میمونه اما من زیر خـــــــــاک میرم و عـطـــرمـم باهام چال میشه ! تو تــــــمـوم میشی یه فـیــلـتـــر ازت بـاقی میمونه . . . و از مـــنـــــــــــــــــ هــــیچـــــــــــــــــ . . . دیدم دیگه بـویـی ازش نمیاد ! سرم و چرخوندم دیدم خــــــــامــوش شده ! گفتم: اینم آخـــــــــریش که تو باد و پـــکـــ به انـتـهــا میرسی و من ســـــــالــهـاستــــــــــ که هنوز نـــرســیـــدم !! نــــــــــــــــــرســــــــیدم . . . دیدی تو خوشبخت تری ؟!