سطرسطرِ خاموشی ام

 

در رصد  تکه های روح تو

با سرانگشتانم

رنگ های روز را با یاسمن نگارگری کردم

و در امتدادِ  شبهای طولانیِ ارغوان  سرگردان  شدم

در حس های مبهم گم شدم

گفتم تنها می مانی

آن دم که سطرسطرِ خاموشی ام ترک خورد

با کشتنِ ثانیه هایی که می شد تولد لحظه باشد


زهرا پویامنش

22بهمن 91

 

 

 

/ 3 نظر / 23 بازدید
Ali

سلام.وبلاگ زیبا و پر محتوایی دارید.خوشحال میشم به وب ما هم سر بزنی و نظرتو مطرح کنی.

hasti

سلام [لبخند] آپـــــــــــــــــــــــــــم بیا [گل] --- ::. وبلاگ قشنگی داری ::..:: اگه با ما تبادل لینک میکنی به سایت ما یه سر بزن ::..:: آدرسشم گذاشتم ::.[گل][گل] [بدرود] [لبخند] [بدرود]

رباب

سلام واي حس نوشته هاتون خيلي عاليه