کُرسىِ گرمِ تمنا

 

 

پشت دیوارِ غم اندودِ دلِ یخ زده ام،کُرسىِ گرمِ تمناىِ حضورت زیباست...
دوست دارم شب و تنهایى و رویاى تو را،در دلِ ظلمتِ شب، جلوه ى نورت زیباست...

مِهر تو گرم، حضورت خُنَکاى باران...پاکىِ نابِ کویر و عطشِ دریایى...
در تصاویر و تعابیرِ بدیعِ غزلم، ردِّ جانبخش نفسهاىِ عبورت زیباست

حرفهایم همه بر بومِ نگاهم نقشند... باز،تصویر دلم را به نگاهى دریاب
دوستت دارم و تو....نه! تو نگو! هیچ نگو! عشقِ تو، مثلِ بلنداىِ غرورت زیباست...

ذوب کن در غمِ خود شاعرى ام را، اما...عشق را در فَوَرانِ غزلم ساده نگیر
در پسِ خلوتِ سردِ دلِ ابر آلودم، پرتوِ سوختن از هُرمِ تنورت زیباست...

تو فقط باش! نگفتم که بمان با غم من، من به تنهایى بى وقفه ام عادت دارم...
بامن و بى من و تنها، شاد و غمگین، بد و خوب...بهترینى نفس من! همه جورت زیباست...

سرخوش پارسا

/ 0 نظر / 23 بازدید